12. KAFLI 🔊

Á þriðja hnettinum bjó drykkjumaður. 🔊 Heimsóknin þangað var mjög stutt, en hún fyllti litla prinsinn miklu þunglyndi. 🔊

- Hvað ert þú að gera þarna? 🔊 spurði hann þegar hann hitti drykkjumaður sem sat þegjandi yfir safni af tómum flöskum og fullum flöskum. 🔊

- Ég drekk, svaraði drykkjumaðurinn, þungbúinn á svip. 🔊

- Hvers vegna drekkurðu? 🔊 spurði litli prinsinn. 🔊

- Til að gleyma, svaraði drykkjumaðurinn. 🔊

- Til að gleyma hverju? 🔊 sagði litli prinsinn, sem þegar kenndi í brjósti um hann. 🔊

- Til að gleyma því að ég skammast mín, játaði drykkjumaðurinn og var niðurlútur. 🔊

- Skammast þín fyrir hvað? 🔊 spurði litli prinsinn sem langaði til að hjálpa honum. 🔊

- Skammast mín fyrir að drekka! 🔊 Og það voru síðustu orð drykkjumannsins sem nú hverfðist að fullu i þögn sína. 🔊

Og litli prinsinn hvarf á braut. 🔊

Fullorðið fólk er áreiðanlega mjög, mjög skrítið, sagði hann með sjálfum sér á leiðinni. 🔊