14. KAFLI 🔊
Fimmti hnötturinn var næsta furðulegur. 🔊 Hann var minnstur þeira allra. 🔊 Þár var rétt nóg rúm fyrir eitt götuljósker og þann sem á því kveikti. 🔊 Litla prinsinum tókst ekki að gera sér grein fyrir hvaða gagn gæti verið að ljóskeri og ljósimanni einhvers staðar í geimnum, á húsalausum og mannlausum hnetti. 🔊 Þó sagði hann við sjálfan sig:
- Það má vel vera að þessi maður sé galinn. 🔊 Þó er hann ekki eins galinn og konungurinn, montni maðurinn, kaupsýslumaðurinn eða drykkjumaðurinn. 🔊 Það er að minnsta kosti einhvert vit í verki hans. 🔊 Þegar hann kveikir á ljóskerinu er eins og hann veki til lifs enn eina stjörnu eða blóm. 🔊 Þegar hann slekkur á ljóskerinn svæfir það blómið eða stjörnuna. 🔊 Þetta er mjög fallegt starf. 🔊 Það er sannarlega gagnlegt úr því að það er fallegt. 🔊
Þegar hann kom að hnettinum, heilsaði hann ljósmanninum virðulega. 🔊
- Goðan daginn. 🔊 Hvers vegna varstu að slökkva á ljóskerinu? 🔊
- Það er fyrirmæli, svaraði ljósamaðurinn. 🔊 Góðan daginn. 🔊
- Að slökkva að ljóskerinu. 🔊 Gott kvöld. 🔊
- En hvers vegna ertu að kveikja aftur? 🔊
- Það eru fyrirmæli, svaraði ljósamaðurinn. 🔊
- Ég skil ekki. 🔊 sagði litli prinsinn. 🔊
- Það er ekkert að skilja, sagði ljósamaðurinn. 🔊 Fyrirmæli eru fyrirmæli. 🔊 Góðan daginn. 🔊
Og hann slökkti á ljóskerinu. 🔊
Síðan þerraði hann sér um ennið með rauðtíglóttum vasaklút. 🔊
- Ég vinn hér hræðilegt starf. 🔊 Áður var vit í því. 🔊 Ég slökkti á morgnana og kveikti á kvöldin. 🔊 Ég hafði allan daginn sem eftir var að hvílast, og alla nóttina sem eftir var til að sofa …
- Og síðan hafa fyrirmælin breyst? 🔊
- Fyrirmælin hafa ekki breyst, sagði ljósamaðurinn, það er nú sorgarsagan. 🔊 Hnötturinn hefir snúist hraðar og hraðar frá ári til árs og fyrirmælin hafa ekki breyst! 🔊
- Og þá hvað? 🔊 spurði litli prinsinn. 🔊
- Og nú þegar hann fer hringinn í mínútu hefi ég ekki lengur andartakshvíld. 🔊 Ég kveiki og slekk einu sinni á mínútu! 🔊
- Það er skrítið! 🔊 Dagarnir hjá þér eru ein mínúta! 🔊
- Það er alls ekki skrítið, sagði ljósamaðurin. 🔊 Við höfum þegar talað saman í mánuð. 🔊
- Mánuð? 🔊
- Já. 🔊 Þrjátíu mínútur. 🔊 Þrjátíu dagar! 🔊 Gott kvöld. 🔊
Og hann kveikti enn á ljóskerinu. 🔊
Litli prinsinn horfði á hann, og honum þótti vænt um þennan ljósamann sem var fyrirmælunum svona trúr. 🔊 Honum varð hugsað til sólsetranna sem hann gat áður notið með því að draga til stólinn sinn. 🔊 Hann ætlaði að hjálpa vini sínum:
- Veistu hvað … ég kann ráð til að þú getir hvílt þig þegar þú vilt …
- Það vil ég gjarna, sagði ljósmaðurinn. 🔊
Því að það er hægt að vera í senn trúr og latur. 🔊
- Hnötturinn þinn er svo lítill að þú hringinn í þremur skrefum. 🔊 Þú þarft ekki annað en ganga nógu hægt til þess að vera alltaf í sólinni. 🔊 Þegar þú vilt hvíla þig skaltu ganga … og þá endist dagurinn eins lengi og þú vilt. 🔊
- Það gagnar mér nú lítið, sagði ljósmaðurinn. 🔊 Það sem mér finnst best í lífinu, það er að sofa! 🔊
- Það var ólán, sagði litli prinsinn. 🔊
- Það var ólán, sagði ljósmaðurinn. 🔊 Góðan daginn. 🔊
Og hann slökkti á ljóskerinu. 🔊
Þessi maður, sagði litli prinsinn í sjálfan sig á meðan hann hélt áfram ferðinni, þessa maður væri fyrirlitinn af öllum hinum, konunginum, montna manninum, drykkjumanninum og kaupsýslumanninum. 🔊 Samt er hann sá eini sem mér virðist ekki hlægilegur. 🔊 Það er ef til vill af því að hann hugar um annað en sjálfan sig. 🔊
Hann andvarpaði mæðulega og sagði:
- Þessi maður er sá eini sem ég hefði getað gert að vini minum. 🔊 En hnötturinn hans er vissulega of lítill. 🔊 Það er ekki rúm fyrir tvö. 🔊 Hitt þorði litli prinsinn ekki að játa, að hann sá eftir þessari blessaðri stjörnu mest vegna fjórtán hundruð og fjörutíu sólestra á hverjum tuttugu og fjórum stundum! 🔊