úr - adverb preposition
← Það var fullorðna fólkið sem hafði talið úr mér kjark að halda áfram á málarabrautinni þegar ég var sex ára og ég hafði ekkert lært að teikna nema kyrkislöngur utan og innan. 🔊
← Og ég hreytti út úr mér: - Þetta er kassinn. 🔊
← Síðan bætti hann við: - Þú kemur þá líka úr loftinu! 🔊
← Og litli prinsinn spurði sjálfan sig: - Hvernig getur hann þekkt mig úr því að hann hefir aldrei séð mig áður? 🔊
← Ég kem úr löngu ferðalagi og hefi ekki sofið … - Þá skipa ég þér að geispa, sagði konungur. 🔊
← Það er sannarlega gagnlegt úr því að það er fallegt. 🔊
← - Af því að ég er að deyja úr þorsta … Hann skildi ekki röksæmdafærsluna og svaraði: - Það er gott að hafa átt vin, jafnvel þó að maður ætli að fara að deyja. 🔊
← - Úr því að ég á heima á einni þeirra, og úr því að ég hlæ á eina þeirra, þá verður það fyrir þig eins og alla stjörnurnar hlæi þegar þú horfir á himininn á kvöldin. 🔊
← - Úr því að ég á heima á einni þeirra, og úr því að ég hlæ á eina þeirra, þá verður það fyrir þig eins og alla stjörnurnar hlæi þegar þú horfir á himininn á kvöldin. 🔊
← Það dró úr honum kjark sem snöggvast, en síðan herti hann upp hugann: - Það verður yndislegt, þú veist. 🔊