2. KAFLI 🔊
Ég lifði þannig einn, án þess að hafa nokkurn til þess að tala raunverulega við, þangað til fyrir sex árum að ég varð fyrir flugvélarbilun í Sahara-eyðimörkinni. 🔊 Eitthvað hafði brotnað í hreyflinum. 🔊 Og þar sem ég hafði hvorki með vélamann né farþega bjóst ég til að reyna erfiða viðgerð aleinn. 🔊 Hér var um líf eða dauða að tefla. 🔊 Ég átti tæplega vikuforða af drykkjarvatni. 🔊 Fyrsta kvöldið sofnaði ég í sandinum í þúsund mílna fjarlægð frá öllum mannabústöðum. 🔊 Ég var enn einangraðri en skipbrotsmaður á fleka úti á reginhafi. 🔊 Þið getið því ímyndað ykkur undrun mína þegar ég i dögun vaknaði við veika og einkennilega rödd sem sagði:
- Viltu gera svo vel … að teikna fyrir mig kind! 🔊
- Ha! 🔊
Ég spratt á fætur eins og mér hefði verið rekinn löðrungur. 🔊 Ég neri augun. 🔊 Ég horfði. 🔊 Og ég sá lítinn náunga, mjög óvenjulegan, sem virti mig alvarlega fyrir sér. 🔊 Mér hefir síðar tekist að gera af honum mynd. 🔊 En myndin er auðvitað miklu síðri en fyrirmyndin. 🔊 Það er ekki mér að kenna. 🔊 Það var fullorðna fólkið sem hafði talið úr mér kjark að halda áfram á málarabrautinni þegar ég var sex ára og ég hafði ekkert lært að teikna nema kyrkislöngur utan og innan. 🔊
Ég starði því undrunaraugum á þessa sýn. 🔊 Þið megið ekki gleyma að ég var þúsund mílur frá allri byggð. 🔊 Og litli náunginn virtist hvorki ringlaður né bugaður af þreytu, hungri, þorsta né hræðslu. 🔊 Hann bar engin merki þess að vera villuráfandi barn inni í miðri eyðimörkinni, þúsund mílur frá öllum mannabústöðum. 🔊 Þegar mér loksins tókst að mæla sagði ég við hann:
- En … hvað ert þú að gera hér? 🔊
Þá endurtók hann ósköp rólega, eins og honum væri alvara:
- Viltu gera svo vel … að teikna fyrir mig kind …
Þegar skilningi okkar er ofboðið þorum við óhlýðnast. 🔊 Hversu fjærsatt sem það kunni að virðast, í þúsund mílna fjarlægð frá öllum byggðum slóðum og í lífshættu, dró ég pappírsblað og penna úr vasanum. 🔊 En þá minntist ég þess að hafði einkum lært landafræði, sögu, reikning og málfræði og ég sagði litla snáðanum (dálítið úrillur) að ég kynni ekki að teikna. 🔊
- Það gerir ekkert til. 🔊 Teiknaðu fyrir mig kind. 🔊
Þar sem ég hafði aldrei teiknað kind dró ég upp fyrir hann aðra af þeim tveimur myndum sem ég var fær að gera: myndina af kyrkislöngunni utanverðri. 🔊 Og ég varð forviða að heyra litla snáðann svara:
- Nei, nei! 🔊 Ég vil ekkert hafa með fíl innan í kyrkislöngu. 🔊 Kyrkislanga, það er hættulegt, og fíl, þetta er svo fyrirferðarmikið. 🔊 Heima hjá mér er allt svo lítið. 🔊 Ég þarf kind. 🔊
Hann horfði á mig með athygli og sagði síðan:
- Nei? 🔊 Þessi er veik. 🔊 Búðu til aðra. 🔊
Vinur minn brosti elskulega og sagði með umburðarlyndi i röddinni:
- Þú sérð … þetta er ekki kind, þetta er hrútur. 🔊 Hann er með horn. 🔊
Ég gerði því myndina enn upp. 🔊
En henni var hafnað eins og hinum fyrri:
- Þessi er of gömul. 🔊 Ég vil kind sem lifir lengi. 🔊
Þar sem mér lá að fara að taka sundur hreyfilinn varð ég óþolinmóður og rispaði upp mynd. 🔊 Og ég hreytti út úr mér:
- Þetta er kassinn. 🔊 Kindin þín er í honum. 🔊
Og ég varð mjög undrandi þegar ég sá birta yfir ásjónu þessa unga dómara míns:
- Það er alveg svona sem ég vildi hafa hana. 🔊 Heldurðu að það þurfi mikið gras handa svona kind? 🔊
- Af því að heima er allt svo lítið …
- Það mun áreiðanlega nægja. 🔊 Ég hefi fengið þér ósköp litla kind. 🔊
- Ekki svo litla … Sko! 🔊 Hún er sofnuð …
Og þannig var það að ég komst í kynni við litla prinsinn. 🔊
