án - preposition
← Í bókinni var sagt: "Kyrkislöngur gleypa bráðina í heilu lagi án þess að tyggja hana. 🔊
← Ég lifði þannig einn, án þess að hafa nokkurn til þess að tala raunverulega við, þangað til fyrir sex árum að ég varð fyrir flugvélarbilun í Sahara-eyðimörkinni. 🔊
← Það er til þess að vara vini mína við hættu sem þeir hafa lengið verið í, eins og ég sjálfur án þess að vita af því, að ég hefi vandað þessa mynd svo mjög. 🔊
← Og ef ég þekki blóm sem er einstakt í heiminum, sem hvergi er til nema á stjörnunni minni, og lítil kind getur eytt í einu svipan eins og ekkert sé einhvern morguninn, án þess að vita hvað hún gerir, þá er slíkt auðvitað ómerkilegt! 🔊
← Ef þau eru vel hreinsuð brenna þau hægt og reglulega, án gosa. 🔊
← Ef hann hefði haft það sjálfur hefði hann getað horft, ekki fjörutíu og fjórum sinnum, heldur sjötíu og tvisvar eða jafnvel hundrað eða tvö hundruð sinnum á sólestrið sama daginn, án þess að þurfa nokkurn tíma að draga til stólinn sinn! 🔊
← Og eftir stundarþögn sagði hann enn: - Stjörnurnar eru fallegar, þær eru fallegar vegna blóms sem maður sér ekki … Ég svaraði "vissulega", og ég horfði, án þess að segja orð, á bylgjóttan sandinn í tunglsljósinu. 🔊
← Og enn, án þess að vita af hverju, verð ég undarlega sorgbitinn. 🔊
← Um leið og ég þreifaði í vasa minn eftir skammbyssu tók ég til fótanna, en við hávaðann lét höggormurinn sig hniga hægt niður í sandinn, líkt og vatnsstrókur sem hjaðnar, og án þess að hraða sér um of smokraði hann sér á milli steinanna svo að heyrðist líkt og dauft málmhljóð. 🔊
← Ég þrýsti honum í örmum mér eins og litlu barni og þó virtist mér eins og hann væri að renna beint niður í hyldýpi án þess að ég gæti nokkuð að gert … Augnaráð hans var alvarlegt og fjarrænt: - Hér er ég með kindina þína, og kassann handa kindinni. 🔊