þá - adverb conjunction
← Þá þreifa ég fyrir mér til og frá, eftir því sem ég get. 🔊
← - En þyrnarnir, til hvers eru þeir þá? 🔊
← En það er aldrei hægt að vita þá er að finna. 🔊
← Þá var það að refurinn birtist. 🔊
← Litli prinsinn fór aftur að sjá rósirnar: - Þið eruð allar ekki líkar minni rós, þið eruð enn þá, sagði hann við þær. 🔊
← Og ég heyrði hann vera að tala: - Þú manst þá ekki eftir því? 🔊
← Ég nam staðar og mér var þungt að ég skildi enn þá ekkert. 🔊
← Ef lítið barn kemur þá til ykkar, ef það er glóhært, ef það svarar ekki þegar það er spurt, getið þið giskað á hver það er. 🔊