21. KAFLI 🔊
Þá var það að refurinn birtist. 🔊
- Góðan daginn, sagði refurinn. 🔊
- Góðan daginn, svaraði litli prinsinn kurteislega og snæri sér við, en sá ekki neinn. 🔊
- Ég er hér, sagði röddin, undir eplatrénu …
- Hver ert þú? 🔊 spurði litli prinsinn. 🔊 Þú ert fallegur …
- Ég er refur, sagði refurinn. 🔊
- Komdu og leiktu þér við mig, lagði litli prinsinn til. 🔊 Ég er í svo þungu skapi …
- Ég get ekki leikið mér með þig, sagði refurinn. 🔊 Ég er ekki taminn. 🔊
- Ó! 🔊 fyrirgefðu, sagði litli prinsinn. 🔊
Og eftir íhugun bætti hann við: Hvað táknar "taminn"? 🔊
- Þú er ekki héðan, sagði refurinn. 🔊 Að hverju ertu að leita? 🔊
- Ég er að leita eftir mönnunum, sagði refurinn. 🔊 Hvað táknar "taminn"? 🔊
- Mennirnir, sagði refurinn, þeir hafa byssur og þeir fara á veiðar. 🔊 Það er afleitt. 🔊 Þeir
ala líka hænsni. 🔊 Það er hið eina áhugaverða við þá. 🔊 Ertu líka að leita að hænsnum? 🔊
- Nei, sagði litli prinsinn. 🔊 Ég er að leita eftir vinum. 🔊 Hvað táknar "taminn"? 🔊
- Það er nokkuð sem farið er að gleymast um of, sagði refurinn. 🔊 "Temja" táknar að "binda bönd". 🔊
- Ja, sagði refurinn. 🔊 Fyrir mér ertu aðeins lítill drengur, líkur þúsundum annarra lítilla drengja. 🔊 Og ég þarfnast þig ekki. 🔊 Og þú þarfnast mín heldur ekki. 🔊 Fyrir þér er ég aðeins refur eins og þúsundir annarra refa. 🔊 En ef þú temur mig, munum við þarfnast hvors annars. 🔊 Þú verður mér eitthvað einstakt í heiminum. 🔊 Og ég verð þér eitthvað einstakt …
- Ég er að byrja að skilja, sagði prinsinn. 🔊 Það er blóm … ég held það hafi tamið mig …
- Það má vel vera, sagði refurinn. 🔊 Maður sér allt mögulegt á jörðinni …
- Nei, það er ekki á jörðinni, sagði litli prinsinn. 🔊
Refurinn virtist verða mjög forvitinn. 🔊
- Já. 🔊
- Voru nokkrir veiðimenn á þessum hnetti? 🔊
- Nei. 🔊
- Það var fróðlegt. 🔊 Og hænsni? 🔊
- Nei. 🔊
- Ekkert er fullkomið, andvarpaði refurinn. 🔊
- En refurinn vék aftur að fyrra umræðuefni:
- Líf mitt er fábreytt. 🔊 Ég veiði hænsni, mennirnir væða mig. 🔊 Öll hænsni eru eins og allir menn eru eins. 🔊 Þess vegna leiðist mér svolítið. 🔊 En ef þú temur mig verður það eins og sólargeisli í lífi mínu. 🔊
Þá mun ég þekkja fótatak sem er frábrugðið öllu öðru. 🔊 Þegar ég heyri fótatak annarra læt ég mig hverfa. 🔊 Þitt mun kalla mig út úr greininu eins og söngur. 🔊 Og líttu á! 🔊 Þú sérð þarna kornakra. 🔊 Ég ét ekki brauð. 🔊 Fyrir mig er kornið gagnslaust. 🔊 Kornakrarnir minna mig ekki á neitt. 🔊 Og það er tómlegt. 🔊 En þú hefur gullbjart hár. 🔊 Og það verður dásamlegt þegar þú hefir tamið mig. 🔊 Þá mun gullbjart kornið minna mig á þig. 🔊 Og mér mun þykja vænt um að heyra vindinn þjóta í korninu …
Refurinn þagnaði og horfði lengi á litla prinsinn. 🔊
- Viltu vera svo vænn … temdu mig! 🔊 sagði hann. 🔊
- Það vil ég gjarnan. 🔊 svaraði litli prinsinn, en ég hefi ekki mikið tíma. 🔊 Ég þarf að finna mér vini og ég þarf að kynnast mörgu. 🔊
- Maður þekkir ekki annað en það sem maður temur, sagði refurinn. 🔊 Mennirnir hafa ekki lengur tíma til að kynnast neinu. 🔊 Þeir kaupa tilbúna hluti hjá kaupmanninum. 🔊 En þar sem ekki eru til kaupmenn sem versla með vini eiga menn ekki lengur neina vini. 🔊 Ef þú vilt eiga vin, þá temdu mig! 🔊
- Hvernig er það gert? 🔊 spurði litli prinsinn. 🔊
- Það þarf að sýna mikla þolinmæði, svaraði refurinn. 🔊 Fyrst sestu dálítið langt frá mig, eins og þetta, í grasið. 🔊 Ég gef þér gætur út undan mér og þú segir ekki neitt. 🔊 Málið er uppspretta misskilnings. 🔊 En með hverjum degi geturðu fært þig ofurlítið nær … Daginn eftir kom litli prinsinn aftur. 🔊
- Það hefði verið betra að koma á sama tíma, sagði refurinn. 🔊 Ef þú kemur til dæmis klukkan fjögur seinni partinn, byrja ég að verða hamingjusamur strax klukkan þrjú. 🔊 Og því lengra sem líður, því hamingjusamari verð ég. 🔊 Klukkan fjögur verð ég þegar orðinn órór og kviðinn. 🔊 Ég mun uppgötva, hvers virði hamingjan er! 🔊 Ef ég veit ekki hvenær þú kemur veit ég ekki á hvaða tíma ég á að undirbúa hjarta mitt … Það þarf siðareglur. 🔊
- Siðareglur? 🔊 sagði litli prinsinn. 🔊
- Þær eru farnar að gleymast, sagði refurinn. 🔊 Það er það sem gerir einn daginn ólíkan öðrum, eina stundina ólíka annari. 🔊 Hjá veiðimönnunum mínum, til dæmis, er föst siðvenja. 🔊 Þeir dansa á fimmtudögum við stúlkurnar í þorpinu. 🔊 Og fimmtudagurinn verður hátíðisdagur! 🔊 Ég fer í skemmtigöngu alla leið að vínekrunni. 🔊 Ef veiðimennirnir hefðu ekki reglu á því hvenær þeir dönsuðu mundu allir dagar verðu eins og ég hefði aldrei frjálsan tíma. 🔊 Þannig tamdi litli prinsinn refinn. 🔊 Og þegar brottfararstundin nálgaðist, sagði refurinn:
- Það er sjálfum þér að kenna, sagði litli prinsinn, ég vildi þér ekkert illt, en þú vildir að ég temdi þig …
- Vissulega, sagði refurinn. 🔊
- Þá verður ávinningurinn enginn! 🔊
- Víst, sagði refurinn, minn ávinningur verður liturinn á korninu. 🔊
- Farðu og horfðu aftur á rósirnar. 🔊 Þú munt skilja að þín rós er einstök í heiminum. 🔊
Þú skalt koma aftur og kveðja mig og ég skal trúa þér fyrir leyndarmáli að skilnaði. 🔊
Litli prinsinn fór aftur að sjá rósirnar:
- Þið eruð allar ekki líkar minni rós, þið eruð enn þá, sagði hann við þær. 🔊 Þið hafið ekki bundið neinum og enginn hefir bundið ykkur. 🔊 Þið eruð eins og refurinn minn. Hann var aðeins refur meðal þúsunda annarra refa. 🔊 En ég hefi gert hann að vini mínum og nú er hann einstakur í heiminum. 🔊
- Þið eruð fallegar, helt hann áfram, en þið eruð innantómar. 🔊 Það er ekki hægt að deyja fyrir ykkur. 🔊 Auðvitað er það svo með rósina mína að venjulega vegfarandi mundi halda að hún líktist ykkur. 🔊 En hún ein er meira virði en þið allar af því að það er hún sem ég hefi vökvað, hún sem ég hefi sett undir hjálm, hún sem ég hefi skýlt með vindhlíf, hún sem ég hefi drepið af lirfurnar (nema tvær eða þrjár vegna fiðrildanna); af því að það er hún sem ég hefi heyrt kveina eða gorta, eða jafnvel stundum þegja; af því að hún er rósin mín. 🔊
Og hann snerti aftur til refsins:
- Vertu sæll, sagði refurinn. 🔊 Hér er leyndarmálið. 🔊 Það er mjög einfalt; maður sér ekki vel nema með hjartanu. 🔊 Það mikilvægasta er ósýnilegt augunum. 🔊
- Það mikilvægasta er ósýnilegt augunum, endurtók litli prinsinn til þess að festa það sér í minni. 🔊
- Það er tíminn sem þú hefir varið í rósina þína sem gerir rósina svona mikils virði. 🔊
- Það er tíminn sem ég hefi varið í rósina mína … sagði litli prinsinn til þess að festa það sér í minni. 🔊
- Mennirnir hafa gleymt þessum sannindum sagði refurinn. 🔊 En þú átt ekki að gleyma þeim. 🔊 Þú berð að ábyrgð á því sem þú hefir bundist böndum. 🔊 Þú berð ábyrgð á rósinni þinni …
- Ég ber ábyrgð á rósinni minni … sagði litli prinsinn til þess að festa það í minni. 🔊