dálítið - adverb
← En þá minntist ég þess að hafði einkum lært landafræði, sögu, reikning og málfræði og ég sagði litla snáðanum (dálítið úrillur) að ég kynni ekki að teikna. 🔊
← Litli prinsinn reif einnig upp síðustu baóbabb-sprotana dálítið dapur í bragði. 🔊
← Og þar sem hann var dálítið hnugginn við minninguna um litla hnöttinn sem hann hafði skilið við herti hann upp að biðja konung bónar: - Mig langaði til að sjá sólsetur … Gerið mér þá ánægju … skipið sólinni að setjast … - Ef ég skipaði hershöfðingja að flögra blóm af blóm líkt og fiðrildi, eða semja harmleik eða breyta sér í sjófugl, og ef hershöfðinginn framkvæmdi ekki skipunina, hvers væri sökin, hans eða mín? 🔊
← Og svo var honum farið að leiðast dálítið. 🔊
← Litli prinsinn tyllti sér á borðið og blés dálítið. 🔊
← Ef þessir tveir milljarðar íbúa sem byggja jörðina stæðu dálítið þétt saman, eins og á fjöldafundi, kæmust þeir auðveldlega fyrir á torgi sem væri tuttugu mílur á hvern veg. 🔊
← Það er dálítið einmanalegt í eyðimörkinni … - Það er líka einmanalegt hjá mönnunum, sagði höggormurinn. 🔊
← Fyrst sestu dálítið langt frá mig, eins og þetta, í grasið. 🔊
← Litli prinsinn sá þá og sagði hlæjandi: - Baóbabbarnir þínir, þeir minna dálítið á kálhöfuð … - Á! 🔊