upp - adverb preposition
← Þar sem ég hafði aldrei teiknað kind dró ég upp fyrir hann aðra af þeim tveimur myndum sem ég var fær að gera: myndina af kyrkislöngunni utanverðri. 🔊
← Ég gerði því myndina enn upp. 🔊
← Þá hrópaði hann upp: - Hvað þá! 🔊
← Það rann óðara upp fyrir mér glæta í því dularmyrkri sem var um návist hans og ég spurði hvatskeytlega: - Þú kemur þá af annarri stjörnu? 🔊
← Það er vegna fullorðna fólksins að ég hefi sagt svo greinilega frá smástirninu B 612 og gefið upp tölunafn þess. 🔊
← Þá hrópar það upp: "En hvað það er fallegt!" 🔊
← Þau sofa í fylgsnum moldarinnar þangað til eitt þeirra tekur upp á því að vakna. 🔊
← En þetta blóm hafði skotið upp kollinum einn daginn, af fræi sem enginn vissi hvaðan var komið, og litli prinsinn hafði gefið nánar gætur að þessum sprota sem ekki líktist hinum. 🔊
← Maðurinn var svo önnun kafinn að hann leit ekki einu sinni upp við komu litla prinsins. 🔊