8. KAFLI 🔊
Brátt fékk ég meira að vita um þessa blóm. 🔊 Á stjörnu litla prinsins höfðu alltaf verið til blóm, mjög einföld, með einni blaðrönd. 🔊 Þau tóku ekkert rúm og voru ekki fyrir neinum. 🔊 Þau birtust í grasinu að morgni og voru dáin að kvöldi. 🔊 En þetta blóm hafði skotið upp kollinum einn daginn, af fræi sem enginn vissi hvaðan var komið, og litli prinsinn hafði gefið nánar gætur að þessum sprota sem ekki líktist hinum. 🔊
Þetta gat verið ný tegund baóbabba. 🔊 En teinungurinn hætti fljótt að vaxa og tók að undirbúa blóm. 🔊 Litli prinsinn fylgdist með því er geysistór blómhnappurinn bjó um sig og skynjaði glöggt að brátt yrði hann vitni að undursamlegri sýn, en blómið í sínu græna skilti ætlaði aldrei að hafa lokið því að búa sig undir að verða fallegt. 🔊 Það vandaði litaval sitt. 🔊 Það bjó sig hægt, lagaði blöðin eitt og eitt. 🔊 Það vildi ekki koma út allt krypplað eins og draumsóley. 🔊 Það vildi ekki birtast nema í sinni geislandi fegurð. 🔊 Ó-já, það var mjög tilhaldssamt! 🔊 Hinn dularfulli búnaður þess hafði staðið dögum saman. 🔊 Og svo var það einn morgun, einmitt um sólarupprás, að það sýndi sig. 🔊
Og blómið sem hafði vandað sig svona mikið sagði geispandi:
- Æi, ég er varla vaknað … Ég biðst fyrirgefningar … Ég er enn allt úfið …
Þá gat litli prinsinn ekki stillt aðdáun sína:
- Er það ekki? 🔊 svaraði blómið með hægð. 🔊 Og ég er fætt á sama tíma og sólin …
🔊
Litla prinsinn grunaði að það væri ekki sérlega lítillátt, en það var svo heillandi! 🔊
- Ég held það sé kominn morgunverðartími, bætti það við. 🔊 Vilduð þér vera svo góðir að hugsa um mig …
Það kom fát á litla prinsinn, en svo fór hann og sótti fulla garðkönnu af fersku
Þannig hafði það fljótlega kvalið með hégómaskap sínum og tiltektasemi. 🔊 Einn daginn, til dæmis, er það var að tala um þyrnana sína fjóra, hafði það sagt við litla prinsinn:
- Þau mega koma, tígrisdýrin, með klærnar sínar! 🔊
- Það eru engin tígrisdýr á mínum hnetti, mótmælti litli prinsinn. 🔊 Og svo bíta tígrisdýr ekki gras. 🔊
- Ég er ekki gras, hafði blómið svarað með hægð. 🔊
- Fyrirgæfið mér …
- Ég óttast tígrisdýrin ekkert, en ég hefi andstyggð á gusti. 🔊 Þér hafið ekki vindhlíf? 🔊
- "Andstyggt á gusti …" hafði litli prinsinn sagt "Það var ekki heppilegt fyrir plöntu. 🔊 Þetta blóm er mjög margbrotið …"
- Á kvöldin skuluð þér setja mig undir hjálm. 🔊 Það er mjög kalt hjá yður. 🔊 Því er
illa fyrir komið. 🔊 Þar sem ég var …
En það hafði hætt í miðju kafi. 🔊 Það hafði komið sem fræ. 🔊 Það hafði engu getað kynnst af öðrum heimum. 🔊 Því hafði þótt miður að vera staðið að því að fara með svo barnaleg ósannindi, og það hafði hóstað tvisvar eða þrisvar til að áminna litla prinsinn. 🔊
- Ég ætlaði að fara að sækja hana, en þá fóruð þér að tala. 🔊
Þá hafði það hert hóstann svo að hann fengi þó samviskubit. 🔊 Þannig hafði litli prinsinn, hvað sem leið ást hans og góðum vilja, fljótt fengið efasemdir um blómið. 🔊 Hann hafði tekið marklaus orð fyrir alvöru og var orðinn mjög óhamingjusamur. 🔊
Ég hefði ekki átt að hlusta á það, sagði hann einu sinni við mig í trúnaði. 🔊 Það á aldrei að hlusta á blóm. 🔊 Það á að horfa á þau og anda að sér ilma þeirra. 🔊 Blómið mitt fyllti hnöttinn minn með angan sinni, en ég kunni ekki að gleðjast við það. 🔊 Og þetta með klærnar, sem mér gramdist svo, hefði átt að vekja meðaumkun mína …
Ég skildi þá ekki neitt! 🔊 Ég hefti átt að dæma það af verkum sínum en ekki orðum. 🔊 Það fyllti mig ljósi og angan. 🔊 Ég hefði aldrei átt að flýja! 🔊 Mig hefði átt að gruna ástúðina á bak við vesöl brögð þess. 🔊 Blóm eru svo mótsagnakennd! 🔊 Ég var of ungur til að kunna að elska það. 🔊
