Sjöundi hnötturinn var því jörðin. 🔊
Jörðin er enginn hversdagslegur hnöttur. 🔊 Þar eru eitt hundruð og ellefu konungar (og gleymum við auðvitað ekki svertingjakonungum), sjö þúsund landfræðingar, níu hundruð þúsund kaupsýslumenn, sjö og hálfa milljón drykkjumenn, þrjú hundruð og ellefu milljón monthanar, alls kringum tveir milljarðar fullorðinna manna. 🔊
Til þess að gefa ykkur hugmynd um stærð jarðarinnar skal ég segja ykkur að fyrir daga rafmagnsins þurfti hafa þar, í heimsálfunum fimm, heilan her eða fjögur hundruð sextíu og tvö þúsund fimm hundruð og ellefu menn til að annast götuljós. 🔊
Álengdar var þetta glæsileg sýn. 🔊 Hreyfingar þessa liðs voru reglubundnar eins og hjá dansflokki í leikhúsi. 🔊 Fyrst kom ræðin að þeim sem kveikti ljósin í Nýja-Sjálandi og Ástralíu. 🔊 Síðan, er þeir höfðu tendrað ljósker sín, fóru þeir að sofa. 🔊 Þá komu inn í dansinn ljósamenn í Kína og Síberíu. 🔊 Síðan hurfu þeir einnig að tjaldabaki. 🔊 Þá komu næstir ljósamenn í Rússlandi og Indlandi, síðan þeir í Afríku og Evrópu, síðan þeir í Suður-Ameríku, síðan þeir í Norður-Ameríku. 🔊 Og aldrei brást þeim röðin að koma rétt inn á sviðið. 🔊 Þetta var stórkostlegt. 🔊
Aðeins sá sem kveikti á eina ljóskerinu á norðurpólnum og starfsbróðir hans á suðurpólnum áttu náðuga daga. 🔊 Þeir unnu tvisvar á ári. 🔊