við - adverb preposition
← Skírnir kvað: Illra orða er mér ón að ykkrum syni ef ek geng að mæla við mög ok þess að fregna
← Skírnir kvað: Mar gefðu mér þá, þann er mik um myrkvan beri vísan vafrloga, ok það sverð
← Skírnir mælti við hestinn: Myrkt er úti, mál kveð ek okkr fara úrig fjöll yfir, þyrja þjóð yfir; báðir við komumk eða okkr báða tekr sá inn ámáttki jötunn. ✎
← Heill ver þú nú heldr, sveinn, ok tak við hrímkálki fullum forns mjaðar; þó hafða ek það ætlað að myndak aldrigi unna vaningja vel. ✎
← Barri heitir lundr, er við báðir vitum, lundr lognfara en eft nætr níu