← Freyr, sonr Njarðar, hafði setzk í Hliðskjálf ok sá um heima alla. Hann sá í jötunheima ok sá þar mey fagra þá er hon gekk frá skála föður síns til skemmu. Þar af fekk hann hugsóttir miklar. Skírnir hét skósveinn Freys. Njörðr bað hann kveðja Frey máls. Þá mælti Skaði: ✎
← Skírnir kvað: Illra orða er mér ón að ykkrum syni ef ek geng að mæla við mög ok þess að fregna
← Hvað er það álfa né ása sona né víssa vana? Hví þú einn um komt eikinn fúr yfir
← Skírnir kvað: Emkat ek álfa né ása sona né víssa vana; þó ek einn um komk eikinn fúr yfir
← Skírnir kvað: Baug ek þér þá gef þann er brenndr var með ungum Óðins syni; átta eru jafnhöfgir er af drjúpa
← Gerðr kvað: Baug ek þikkak þótt brenndr sé með ungum Óðins syni; era mér gullz vant í görðum Gymis, að deila fé föður. ✎
← Tamsvendi ek þik drep en ek þik temja mun, mær, að mínum munum; þar skaltu ganga
← Barri heitir lundr, er við báðir vitum, lundr lognfara en eft nætr níu