← Freyr, sonr Njarðar, hafði setzk í Hliðskjálf ok sá um heima alla. Hann sá í jötunheima ok sá þar mey fagra þá er hon gekk frá skála föður síns til skemmu. Þar af fekk hann hugsóttir miklar. Skírnir hét skósveinn Freys. Njörðr bað hann kveðja Frey máls. Þá mælti Skaði: ✎
← Rístu nú, Skírnir, ok gakk að beiða
← Hvað er það álfa né ása sona né víssa vana? Hví þú einn um komt eikinn fúr yfir
← Skírnir kvað: Emkat ek álfa né ása sona né víssa vana; þó ek einn um komk eikinn fúr yfir
← Skírnir kvað: Sér þú þenna mæki, mær, mjóvan, málfán, er ek hefi í hendi hér? Höfuð höggva
← Sér þú þenna mæki, mær, mjóvan, málfán er ek hefi í hendi hér? Fyr þessum eggjum hnígr sá inn aldni jötunn; verðr þinn feigr faðir. ✎
← Tamsvendi ek þik drep en ek þik temja mun, mær, að mínum munum; þar skaltu ganga
← Löng er nótt, langar ru tvær, hvé um þreyjak þrjár? Oft mér mánaðr minni þótti en sjá hálf hýnótt. ✎