þinn

Grammar information

Lexicon poeticum entry

Skírnir kvað: Muni þína hykka ek svá mikla vera þú mér, seggr, segir því að ungir saman várum í árdaga; vel mættim tveir trúaz.

Sér þú þenna mæki, mær, mjóvan, málfán er ek hefi í hendi hér? Fyr þessum eggjum hnígr inn aldni jötunn; verðr þinn feigr faðir.

Með þursi þríhöfðuðum þú skalt æ nara eða verlaus vera! Þitt geð grípi, þik morn morni! Ver þú sem þistill er var þrunginn í önn ofanverða!

Æðri drykkju þú aldregi, mær, af þínum munum, mær, mínum munum; þurs ríst ek þér ok þrjá stafi, ergi ok æði ok óþola; svá ek það af ríst, sem ek það á reist, ef gjöraz þarfar þess.

Þá reið Skírnir heim. Freyr stóð úti ok kvaddi hann ok spurði tíðinda: Seg þú mér það, Skírnir, áðr þú verpir söðli af mar ok þú stígir feti framarr hvað þú árnaðir í jötunheima þíns eða míns munar.

Frequency index

Alphabetical index