í

í - adverb preposition exclamation

Lexicon poeticum entry

Lexicon poeticum entry

← Skírnir kvað: Muni þína hykka ek svá mikla vera að þú mér, seggr, né segir því að ungir saman várum í árdaga; vel mættim tveir trúaz. ✎

← Freyr kvað: Í Gymis görðum ek sá ganga mér tíða mey; armar lýstu en af þaðan allt loft ok lögr. ✎

← Mær er mér tíðari en manni hveim ungum í árdaga; ása ok álfa það vill engi maðr að við sátt sém. ✎

← Gerðr kvað: Hvað er það hlym hlymja er ek hlymja heyri nú til ossum rönnum í? Jörð bifaz en allir fyr skjálfa garðar Gymis. ✎

← Gerðr kvað: Inn bið þú hann ganga í okkarn sal ok drekka inn mæra mjöð; þó ek hitt óumk að hér úti sé minn bróðurbani. ✎

← Gerðr kvað: Baug ek þikkak þótt brenndr sé með ungum Óðins syni; era mér gullz vant í görðum Gymis, að deila fé föður. ✎

← Skírnir kvað: Sér þú þenna mæki, mær, mjóvan, málfán, er ek hefi í hendi hér? Höfuð höggva ek mun þér hálsi af nema þú mér sætt segir. ✎

← Sér þú þenna mæki, mær, mjóvan, málfán er ek hefi í hendi hér? Fyr þessum eggjum hnígr sá inn aldni jötunn; verðr þinn feigr faðir. ✎

← Með þursi þríhöfðuðum þú skalt æ nara eða verlaus vera! Þitt geð grípi, þik morn morni! Ver þú sem þistill sá er var þrunginn í önn ofanverða! ✎

← Þá reið Skírnir heim. Freyr stóð úti ok kvaddi hann ok spurði tíðinda: Seg þú mér það, Skírnir, áðr þú verpir söðli af mar ok þú stígir feti framarr hvað þú árnaðir í jötunheima þíns eða míns munar. ✎

Frequency index

Alphabetical index