til

til - adverb preposition conjunction

Lexicon poeticum entry

Lexicon poeticum entry

← Freyr, sonr Njarðar, hafði setzk í Hliðskjálf ok sá um heima alla. Hann sá í jötunheima ok sá þar mey fagra þá er hon gekk frá skála föður síns til skemmu. Þar af fekk hann hugsóttir miklar. Skírnir hét skósveinn Freys. Njörðr bað hann kveðja Frey máls. Þá mælti Skaði: ✎

← Skírnir reið í jötunheima til Gymis garða. Þar vóru hundar ólmir ok bundnir fyr skíðgarðs hliði, þess er um sal Gerðar var. Hann reið að þar er féhirðir sat á haugi ok kvaddi hann: ✎

← Gerðr kvað: Hvað er það hlym hlymja er ek hlymja heyri nú til ossum rönnum í? Jörð bifaz en allir fyr skjálfa garðar Gymis. ✎

← Ambátt kvað: Maðr er hér úti, stiginn af mars baki, jó lætr til jarðar taka. ✎

← Ara þúfu á skaltu ár sitja, horfa heimi ór, snugga heljar til; matr sé þér meirr leiðr en manna hveim inn fráni ormr með firum. ✎

← Tramar gneypa þik skulu gerstan dag jötna görðum í; til hrímþursa hallar þú skalt hverjan dag kranga kostalaus, kranga kostavön; grát að gamni skaltu í gögn hafa ok leiða með tárum trega. ✎

← Til holts ek gekk ok til hrás viðar gambantein að geta; gambantein ek gat. ✎

Frequency index

Alphabetical index