inn - adverb preposition
← Rístu nú, Skírnir, ok gakk að beiða
← Skírnir kvað: Illra orða er mér ón að ykkrum syni ef ek geng að mæla við mög ok þess að fregna
← Freyr kvað: Hví um segjak þér, seggr inn ungi, mikinn móðtrega? Því að álfröðull lýsir um alla daga ok þeygi að mínum munum. ✎
← Skírnir mælti við hestinn: Myrkt er úti, mál kveð ek okkr fara úrig fjöll yfir, þyrja þjóð yfir; báðir við komumk eða okkr báða tekr sá inn ámáttki jötunn. ✎
← Segðu það, hirðir, er þú á haugi sitr ok varðar alla vega, hvé ek að andspilli
← Skírnir kvað: Baug ek þér þá gef þann er brenndr var með ungum Óðins syni; átta eru jafnhöfgir er af drjúpa
← Sér þú þenna mæki, mær, mjóvan, málfán er ek hefi í hendi hér? Fyr þessum eggjum hnígr sá inn aldni jötunn; verðr þinn feigr faðir. ✎
← Reiðr er þér Óðinn, reiðr er þér Ásabragr, þik skal Freyr fjásk, in fyrinilla mær, en þú fengið hefir gambanreiði goða. ✎