← Freyr kvað: Hví um segjak þér, seggr inn ungi, mikinn móðtrega? Því að álfröðull lýsir um alla daga ok þeygi að mínum munum. ✎
← Skírnir kvað: Muni þína hykka ek svá mikla vera
← Gerðr kvað: Epli ellifu ek þigg aldregi að mannzkis munum, né við Freyr, meðan okkart fjör lifir, byggjum bæði saman. ✎
← Tamsvendi ek þik drep en ek þik temja mun, mær, að mínum munum; þar skaltu ganga
← Æðri drykkju fá þú aldregi, mær, af þínum munum, mær, að mínum munum; þurs ríst ek þér ok þrjá stafi, ergi ok æði
← Þá reið Skírnir heim. Freyr stóð úti ok kvaddi hann ok spurði tíðinda: Seg þú mér það, Skírnir, áðr þú verpir söðli af mar ok þú stígir feti framarr hvað þú árnaðir í jötunheima þíns eða míns munar. ✎