úti - adverb
← Skírnir mælti við hestinn: Myrkt er úti, mál kveð ek okkr fara úrig fjöll yfir, þyrja þjóð yfir; báðir við komumk eða okkr báða tekr sá inn ámáttki jötunn. ✎
← Ambátt kvað: Maðr er hér úti, stiginn af mars baki, jó lætr til jarðar taka. ✎
← Gerðr kvað: Inn bið þú hann ganga
← Þá reið Skírnir heim. Freyr stóð úti ok kvaddi hann ok spurði tíðinda: Seg þú mér það, Skírnir, áðr þú verpir söðli af mar ok þú stígir feti framarr hvað þú árnaðir í jötunheima þíns eða míns munar. ✎