úti

úti - adverb

Lexicon poeticum entry

Skírnir mælti við hestinn: Myrkt er úti, mál kveð ek okkr fara úrig fjöll yfir, þyrja þjóð yfir; báðir við komumk eða okkr báða tekr inn ámáttki jötunn.

Ambátt kvað: Maðr er hér úti, stiginn af mars baki, lætr til jarðar taka.

Gerðr kvað: Inn bið þú hann ganga í okkarn sal ok drekka inn mæra mjöð; þó ek hitt óumk hér úti minn bróðurbani.

Þá reið Skírnir heim. Freyr stóð úti ok kvaddi hann ok spurði tíðinda: Seg þú mér það, Skírnir, áðr þú verpir söðli af mar ok þú stígir feti framarr hvað þú árnaðir í jötunheima þíns eða míns munar.

Frequency index

Alphabetical index