jötunn

Grammar information

← Freyr, sonr Njarðar, hafði setzk í Hliðskjálf ok sá um heima alla. Hann sá í jötunheima ok sá þar mey fagra þá er hon gekk frá skála föður síns til skemmu. Þar af fekk hann hugsóttir miklar. Skírnir hét skósveinn Freys. Njörðr bað hann kveðja Frey máls. Þá mælti Skaði: ✎

← Skírnir kvað: Mar gefðu mér þá, þann er mik um myrkvan beri vísan vafrloga, ok það sverð er sjálft vegiz við jötna ætt. ✎

← Skírnir mælti við hestinn: Myrkt er úti, mál kveð ek okkr fara úrig fjöll yfir, þyrja þjóð yfir; báðir við komumk eða okkr báða tekr sá inn ámáttki jötunn. ✎

← Skírnir reið í jötunheima til Gymis garða. Þar vóru hundar ólmir ok bundnir fyr skíðgarðs hliði, þess er um sal Gerðar var. Hann reið að þar er féhirðir sat á haugi ok kvaddi hann: ✎

← Sér þú þenna mæki, mær, mjóvan, málfán er ek hefi í hendi hér? Fyr þessum eggjum hnígr sá inn aldni jötunn; verðr þinn feigr faðir. ✎

← Tramar gneypa þik skulu gerstan dag jötna görðum í; til hrímþursa hallar þú skalt hverjan dag kranga kostalaus, kranga kostavön; grát að gamni skaltu í gögn hafa ok leiða með tárum trega. ✎

← Heyri jötnar, heyri hrímþursar, synir Suttunga, sjálfir ásliðar, hvé ek fyrbýð, hvé ek fyrirbanna manna glaum mani, manna nyt mani! ✎

Frequency index

Alphabetical index