← Freyr, sonr Njarðar, hafði setzk í Hliðskjálf ok sá um heima alla. Hann sá í jötunheima ok sá þar mey fagra þá er hon gekk frá skála föður síns til skemmu. Þar af fekk hann hugsóttir miklar. Skírnir hét skósveinn Freys. Njörðr bað hann kveðja Frey máls. Þá mælti Skaði: ✎
← Skírnir kvað: Segðu það, Freyr, fólkvaldi goða, ok ek vilja vita, hví þú einn sitr ennlanga sali, minn dróttinn, um daga. ✎
← Gerðr kvað: Epli ellifu ek þigg aldregi að mannzkis munum, né við Freyr, meðan okkart fjör lifir, byggjum bæði saman. ✎
← Reiðr er þér Óðinn, reiðr er þér Ásabragr, þik skal Freyr fjásk, in fyrinilla mær, en þú fengið hefir gambanreiði goða. ✎