skírnir

Grammar information

← Freyr, sonr Njarðar, hafði setzk í Hliðskjálf ok sá um heima alla. Hann sá í jötunheima ok sá þar mey fagra þá er hon gekk frá skála föður síns til skemmu. Þar af fekk hann hugsóttir miklar. Skírnir hét skósveinn Freys. Njörðr bað hann kveðja Frey máls. Þá mælti Skaði: ✎

← Skírnir kvað: Illra orða er mér ón að ykkrum syni ef ek geng að mæla við mög ok þess að fregna hveim inn fróði sé ofreiði afi ✎

← Skírnir kvað: Segðu það, Freyr, fólkvaldi goða, ok ek vilja vita, hví þú einn sitr ennlanga sali, minn dróttinn, um daga. ✎

← Skírnir kvað: Muni þína hykka ek svá mikla vera að þú mér, seggr, né segir því að ungir saman várum í árdaga; vel mættim tveir trúaz. ✎

← Skírnir kvað: Mar gefðu mér þá, þann er mik um myrkvan beri vísan vafrloga, ok það sverð er sjálft vegiz við jötna ætt. ✎

← Skírnir kvað: Kostir ru betri heldr en að klökkva sé hveim er fúss er fara, einu dægri mér var aldr um skapaðr ok allt líf um lagið. ✎

← Skírnir kvað: Emkat ek álfa né ása sona né víssa vana; þó ek einn um komk eikinn fúr yfir yður salkynni að sjá. ✎

← Skírnir kvað: Baug ek þér þá gef þann er brenndr var með ungum Óðins syni; átta eru jafnhöfgir er af drjúpa ina níundu hverja nótt. ✎

← Skírnir kvað: Sér þú þenna mæki, mær, mjóvan, málfán, er ek hefi í hendi hér? Höfuð höggva ek mun þér hálsi af nema þú mér sætt segir. ✎

← Þá reið Skírnir heim. Freyr stóð úti ok kvaddi hann ok spurði tíðinda: Seg þú mér það, Skírnir, áðr þú verpir söðli af mar ok þú stígir feti framarr hvað þú árnaðir í jötunheima þíns eða míns munar. ✎

Frequency index

Alphabetical index