minn

Grammar information

Lexicon poeticum entry

Skírnir kvað: Segðu það, Freyr, fólkvaldi goða, ok ek vilja vita, hví þú einn sitr ennlanga sali, minn dróttinn, um daga.

Freyr kvað: Hví um segjak þér, seggr inn ungi, mikinn móðtrega? Því álfröðull lýsir um alla daga ok þeygi mínum munum.

Gerðr kvað: Inn bið þú hann ganga í okkarn sal ok drekka inn mæra mjöð; þó ek hitt óumk hér úti minn bróðurbani.

Tamsvendi ek þik drep en ek þik temja mun, mær, mínum munum; þar skaltu ganga er þik gumna synir síðan æva .

Æðri drykkju þú aldregi, mær, af þínum munum, mær, mínum munum; þurs ríst ek þér ok þrjá stafi, ergi ok æði ok óþola; svá ek það af ríst, sem ek það á reist, ef gjöraz þarfar þess.

Örindi mín vil ek öll vita áðr ek ríða heim heðan, nær þú á þingi munt inum þroska nenna Njarðar syni.

Þá reið Skírnir heim. Freyr stóð úti ok kvaddi hann ok spurði tíðinda: Seg þú mér það, Skírnir, áðr þú verpir söðli af mar ok þú stígir feti framarr hvað þú árnaðir í jötunheima þíns eða míns munar.

Frequency index

Alphabetical index