← Skírnir kvað: Illra orða er mér ón að ykkrum syni ef ek geng að mæla við mög ok þess að fregna
← Freyr kvað: Hví um segjak þér, seggr inn ungi, mikinn móðtrega? Því að álfröðull lýsir um alla daga ok þeygi að mínum munum. ✎
← Mær er mér tíðari en manni hveim ungum í árdaga; ása ok álfa það vill engi maðr
← Hvað er það álfa né ása sona né víssa vana? Hví þú einn um komt eikinn fúr yfir
← Skírnir kvað: Emkat ek álfa né ása sona né víssa vana; þó ek einn um komk eikinn fúr yfir
← Gerðr kvað: Baug ek þikkak þótt brenndr sé með ungum Óðins syni; era mér gullz vant í görðum Gymis, að deila fé föður. ✎
← Tamsvendi ek þik drep en ek þik temja mun, mær, að mínum munum; þar skaltu ganga
← Æðri drykkju fá þú aldregi, mær, af þínum munum, mær, að mínum munum; þurs ríst ek þér ok þrjá stafi, ergi ok æði