hafa

Grammar information

Lexicon poeticum entry

Freyr, sonr Njarðar, hafði setzk í Hliðskjálf ok um heima alla. Hann í jötunheima ok þar mey fagra þá er hon gekk frá skála föður síns til skemmu. Þar af fekk hann hugsóttir miklar. Skírnir hét skósveinn Freys. Njörðr bað hann kveðja Frey máls. Þá mælti Skaði:

Freyr kvað: Mar ek þér þann gef er þik um myrkvan berr vísan vafrloga ok það sverð er sjálft mun vegaz ef er horskr er hefir.

Epli ellifu hér hefi ek algullin, þau mun ek þér, Gerðr, gefa, frið kaupa, þú þér Frey kveðir óleiðastan lifa.

Skírnir kvað: Sér þú þenna mæki, mær, mjóvan, málfán, er ek hefi í hendi hér? Höfuð höggva ek mun þér hálsi af nema þú mér sætt segir.

Sér þú þenna mæki, mær, mjóvan, málfán er ek hefi í hendi hér? Fyr þessum eggjum hnígr inn aldni jötunn; verðr þinn feigr faðir.

Tramar gneypa þik skulu gerstan dag jötna görðum í; til hrímþursa hallar þú skalt hverjan dag kranga kostalaus, kranga kostavön; grát gamni skaltu í gögn hafa ok leiða með tárum trega.

Reiðr er þér Óðinn, reiðr er þér Ásabragr, þik skal Freyr fjásk, in fyrinilla mær, en þú fengið hefir gambanreiði goða.

Hrímgrímnir heitir þurs er þik hafa skal fyr Nágrindr neðan; þar þér vílmegir á viðar rótum geita hland gefi.

Heill ver þú heldr, sveinn, ok tak við hrímkálki fullum forns mjaðar; þó hafða ek það ætlað myndak aldrigi unna vaningja vel.

Frequency index

Alphabetical index