← Skírnir kvað: Illra orða er mér ón að ykkrum syni ef ek geng að mæla við mög ok þess að fregna
← Skírnir kvað: Segðu það, Freyr, fólkvaldi goða, ok ek vilja vita, hví þú einn sitr ennlanga sali, minn dróttinn, um daga. ✎
← Mær er mér tíðari en manni hveim ungum í árdaga; ása ok álfa það vill engi maðr
← Skírnir kvað: Mar gefðu mér þá, þann er mik um myrkvan beri vísan vafrloga, ok það sverð
← Freyr kvað: Mar ek þér þann gef er þik um myrkvan berr vísan vafrloga ok það sverð
← Hvað er það álfa né ása sona né víssa vana? Hví þú einn um komt eikinn fúr yfir
← Skírnir kvað: Baug ek þér þá gef þann er brenndr var með ungum Óðins syni; átta eru jafnhöfgir er af drjúpa
← Æðri drykkju fá þú aldregi, mær, af þínum munum, mær, að mínum munum; þurs ríst ek þér ok þrjá stafi, ergi ok æði
← Þá reið Skírnir heim. Freyr stóð úti ok kvaddi hann ok spurði tíðinda: Seg þú mér það, Skírnir, áðr þú verpir söðli af mar ok þú stígir feti framarr hvað þú árnaðir í jötunheima þíns eða míns munar. ✎